Kasta i kolor w miejskim Indii

Jak stać się kulturalnym miasta centralne indyjskiej cywilizacji, kasta stracił swoją dominację, bardziej trwałe w wiejskich obszarach Indii. W dużych miastach lub Euro-amerykańsko-indyjskich, codzienne kontakty osobiste są znacznie bardziej elastyczne i mniej tożsamość. Z tylko wizualne lub krótkim usług transakcji walutowych, nie ma sposobu, aby przypisać jedną osobę do Rajput kasty, jednak silny był jego poczucia przynależności czy moje pragnienie, aby się dowiedzieć. Rasa ta jest znak etniczne i działa jako luki magmowych niż językowa, regionalnym, aw niektórych przypadkach, religijnych i pracy. Więc być rozcieńczony gdy przestaje być użyteczny. Ale to prawda, intuicyjnie, jeśli nie na znaki znaczna część indyjskich socjologów, nie oznacza, że ​​nierówności znikną, a za jednym zamachem.

W ostatnich latach indyjski elita jest dumnie, że ich siła nabywcza i kultura skrócił dystans do Zachodu. I w pewnym sensie mają rację: w miejskim Indii jest znacznie bardziej skutecznym narzędziem klasy jako segregacji społecznej (jeśli dobrze usłyszałem Lenin!), W tradycyjnej dekoltu między bogatymi i biednymi, bardziej wrażliwi na rozpraw w kieszeni Zużycie Cradle i rycerskość. Sprawdziłem to w pełni w festiwalu Dashera ostatni, rzecznictwo dobra nad złem. Każdego roku władze dzielnicy montowane prowizoryczne sceny, setki krzeseł i trzech gigantycznych taras piekło dużymi głowami, które będą kierować stos Faller po Ram bóg zwycięstwa betonowej nad demona Rawanę.

Suma teatralne i rekwizytów religijnych i ostatecznego spalenia kiepski wynik jest typowy ludzki potop, że kolory każdy religijny festiwal w Indiach. Ale tym razem miał strażnicy pilnują i selektywnie wymagające rzekomego darmowy bilet. To wiedziałem wtedy, spędziłem prowizoryczny barierę nie wiedząc nic o historii. Widząc, jak zorganizowane szanowany, zacząłem rozumieć, że to, co się dzieje: park był pełen "kameez" jeansy jedwabiu i małych dzieci z pokojówką. I przed płotem, skulony stara się zobaczyć coś kasta słudzy, hałaśliwych nastolatków z głośnym ubrania, tkaniny sari złe, lub osoby z włosów apegotado kąpieli repeinada w wannach bez butelki szamponu.

Strażnicy, a nie dostępu organizacji, zostały oddzielając ziarno od plew, Indie nie, że popyt na która, pod pozorem bilet do mnie i poprosił mnie, ponieważ nie było. Czy to nie masz złą kufel , sąsiad przyszedł do mnie z argumentem wspólnej nocy. To Indie, mój synu. Prawdą jest, że czas oczekiwania, alert opiekun zrelaksowany i bardziej czujny dzieci zarządzane, taki czy inny sposób (brama skalowanie, straż despistando) wstępu do parku i dołączyć do zabawy, bez prawa do krzesła. Ale wtedy, zapomniałem boga Ram i byłem zajęty oglądając sług Ram i Sita Prasad, Nowe Delhi.

Ram i Sita, kto będzie posiadał słowa Balram, kierowca powieści otrzymał brytyjski Bookera "Białego Tygrysa", powołując się na koszulce swego szefa: "To nie było jak koszuli chciałbym kupić w sklepie. Większość z nich był pusty i żółty, i miała niewielki projekt w centrum. Ja bym kupił coś bardzo kolorowy, z dużą ilością słów i wzorów na jej temat. Więcej wartość dla swoich pieniędzy. " A białe tygrysy są znane z ozdobną linie wzorów odzieży jednoznacznego burzliwej niskiej cenie, a także dla ciemnej karnacji, pracująca w pełnym słońcu, jak chłopcy na posyłki używany, kierowców, środków czyszczących. We wszystkich przypadkach z wynagrodzenia, które wywołują zażenowanie i życia, które tylko rzadko przekracza poziomu godności.

Pierwsza historyczna wzmianka z kast lub varnas ("kolory") jest najważniejsza w mitycznym "Rygwedy", pieśni o ponad 3000 lat. Ale w Indiach dziś w północnych miastach, różnica nie jest Warna wizualny, ale przede wszystkim odzież i słońce, w zależności od miękkiej skóry wart wyższych klas społecznych, są kremy wybielające w każdej toalecie do tej walki stała, a cera z Agroman osób wynagrodzenia poniżej 100 euro, co jest tak zakaz wjazdu do centrum handlowego, jak wzmianki o jego istnieniu w Indiach do "sukcesu", czyli wersję elity starają się sprzedać za granicą, a więc należy traktować poważnie na forach międzynarodowych.

"W Indiach, powiedział drugi dzień socjolog Dipankar Gupta - bogaty zależy od biednych. Nie mogli żyć na ich poziomie bez nich. Weźmy na przykład dziedzinie technologii informatycznych, rzekomo sukces. Oni sami przyznają, że ich zyski pochodzą z niskich kosztów pracy, oraz w oparciu o nie zadań technicznych szkoleniowych. Wiem, że duże wydających są dwa dolar końcówka hotel porter natomiast zły, gdy sługa poprosił niewielki wzrost. "

Kampanie propagandowe i korporacyjnych książki mantra bok, tu są szczegóły: Według Banku Światowego (2005), 41,6 procent Hindusów żyje za mniej niż 1,25 dolarów dni międzynarodowy granicy ubóstwa (według wskaźnika Indian krajowych, procent spada do 27,5 proc.) Liczby są alarmujące, ale są dwie klauzule, które wprowadzają je. Pierwszym z nich jest żyć z więcej niż 1,25 dolarów dni nie oznacza, że ​​można żyć wygodnie. Jeśli stawiamy granicę na 2 dolary dziennie, wydaje się, że 75,6 procent ludności Indii nie została przekroczona: oznacza to, że w Indiach 800 milionów ludzi żyje za mniej niż dwa dolary dziennie. "Great Indian klasa średnia" (wielki indyjski klasa średnia) jest mniejsza wielki w społeczeństwie, gdzie tylko 3 procent populacji jest właścicielem samochodu.

Drugi punkt dotyczy indyjskiego modelu. Jak sam wspomina w Gupta swojej książce "phoenix klatce", w ten sposób mierzenia ubóstwa jest smutny mało, bo to, co sprawia, że linia jest, jeśli ludzie mogą kupić wystarczającą ilość żywności, aby zapewnić sobie przetrwanie. Oznacza to, że 27,5 procent ludności w stanie przybyć w wysokości określonej przez standard nie jest sam w biedzie, ale rzeczywistego głodu. Oznacza to, że na lepsze lub gorsze, głodny.

W mieście, choć schronienia przed czwartym świecie, sytuacja nie jest tak dramatyczna i pilne jak w biednych obszarach wiejskich. Większość indyjskiego wzrostu gospodarczego w latach został on postreforma szczycie piramidy, czyli produkcji i sektora usług. Ale to nie znaczy, że biedota miejska nie są poddawane brutalnym dramatu. W pełnej Dashera Partia wiedziała bardzo ilustracyjny historii jeden z prasowaniem w sąsiedztwie miała szczęście lub pecha urodzić dziewczynkę ze skórą bardzo lekkiej, funkcja znacznie doceniane-a światło ocieplane dziewczyny są oni zakładają przyszłego męża lepszej pozycji i bardziej społeczny niż jego sąsiad uwagę porwał ją i próbował wyrwać go, aż policja interweniowała, aby przynieść pokój i nic więcej.

Tion do czegoś innego: zaledwie dzień po imprezie w parku, miałem okazję przekonać się jakiego rodzaju plagą dotyka policję. Był to rynek noc i pieszą agenci patrolowe stacjonujące wzdłuż straganów, specjalizującą się w fajerwerki Diwali ust Święto Świateł). O dziesiątej wieczorem, zamknięcie czasu jest zaangażowany w szeptane dyskusji wśród dostawców, wszystkie kobiety, w przychodzą i odchodzą cicho wzburzony i jeden z oficerów, po cichu wspierany na słupie przy drodze. "Poprosiliśmy, opowiedział mi jeden z nich-500 rupii dać nam kontynuować kolejną godzinę sprzedaży." Prawda na policję reputacji kruszenia ubogich, głównymi ofiarami korupcji i łapówki płatniczych, jedno uchwalił ustawę w kieszeni policjanta, o nazwie Bhardwaj (jako tablica), koniec drugiej rozbitka.

Moc agentów sąsiedztwo-opalona na słońcu, które mają być dokładne, osiągnęli ludzie z sąsiedztwa: policja nie zawsze mówią w ten sam sposób do białych tygrysów poddanych codziennej wynagrodzenia niż ich mistrzów. Bogatymi i biednymi są ściśle związane, ale segregacja społeczna jest miarą, która oddziela obywatela temat, prawda, że sporadyczne nawiasów wybory: niektóre spośród centrach handlowych, inni wierni nie mogą wybierać, ich zakurzone "dhabas" herbat do pięciu rupii.

Duży kraj, być oburzeni naukowcy słusznie, to znacznie więcej niż różnica klasy jest zredukowana do uproszczonej dychotomii bogatymi i biednymi. Dobra, przyczyną nierówności bogactwa wyjaśnia tylko część Indii, ale ma fundamentalne znaczenie: z kasty, religii, języków, obsługi regionalnych kłótnie w Indiach i założył organizację w kraju. Również klas, ale również dodać, że na zewnątrz są bogaci, wśród tych, który ma bardzo silne diaspory, którzy działają jako ambasadorów kraju, ponieważ ich zwyczaje są bliżej Zachodu zarządzać strategii krajowej narracji.

Pozwólcie, że wyjaśnię na przykładzie: wkrótce po przybyciu do Indii, złapałem abracadabrismos w prasie anglojęzycznego, których używają (wykorzystanie) Zachód aby puls kraju. Na ulicy widziałem strumienie ludzi walczących o przetrwanie, ciągłe odwołania się do trików Lazarillo de Tormes. Ale media były znacznie bardziej zajęte zwyczajowe zdarzenia zachodzące w kawalkadą, wczoraj zdobył świat krykieta, dziś doszliśmy księżyc , każdy podziwia siłę Indiach, ubóstwem, że brakującą- wymyślona przez Pakistan do destabilizacji kraju. Potem uświadomiłem sobie sprawę: dla wielu czytelników (elita czytelników, które są wyrażone w języku angielskim), bieda stała się częścią podpór, to element krajobrazu z których jeden ma współistniejących ("ściśle związane" ) od urodzenia, a więc generalnie nie materialno-news. Co trzeba powiedzieć, przyjdź do powiedzenia, jest to, że Indie to już sukces.

Wielki paradoks indyjskiej elity w tym względzie jest to, że podczas uprawiania dzikiego dumpingu socjalnego w jej granicach i skorzystać z niskich kosztów pokojówka w kuchni oraz przyciski firmy, postaraj się wyciszyć lub odrzucić hałas z jego istnienia, z setek milionów biednych, którzy są jeszcze w kraju. Minister Spraw Wewnętrznych wcześniej nie Finansów, Palaniappan Chidambaram, przyszedł do żonglowania powiedzieć, że Indie to biedny kraj, ale kraj, w którym "większość ludności jest słaby." Powiedział także-Zgadzam się, że jeśli administracja dodany do 200 lub 300 milionów ludzi jest w produkcji, w tym kraju produkt krajowy brutto będzie strzelać. Dylemat, czy do tego władze zacznie wysyłać bilety do białych tygrysów na nadchodzący funkcji teatralnej. Ponieważ do tej pory, najlepszym sposobem mogli nadal cieszyć się sługami partii jest pociągnięcie petardy Diwali zakupione przez kapitana, jego spadkobierca się bawić bezpiecznie.